وقتي نظر لاوزن را مطالعه مي كردم.به نكته جالب ديگري رسيدم.وي مي گويد:بعضي مواقع سازمان از انتقاد مهمي رنج مي برد.مديريت ها از آماده نبودن دست اندر كاران روابط عمومي با نفوذ براي بر طرف كردن چالش ها وانتقادها درس هاي مهمي مي گيرند.زماني كه يك سازمان از عدم ارتباطي دو جانبه رنج مي برند ،متخصص روابط عمومي مي تواند نقش خود را در تصميم گيري بالا ببرد.
تخطي در روابط عمومي زماني حاصل مي شود كه به جاي آن كه از روابط عمومي ،بر نامه ريزي وپاسخگويي خواسته شود.به آنها گفته شود چكاركنند.