شنيدن جملاتي از جمله وضعيت روحي كار كنان به من ربطي ندارد،گفتن عباراتي بدون تامل توسط مديران در سخنراني ها بدون در نظر گرفتن روحيات ،عدم توجه به وضعيت عاطفي كار كنان علايم وزنگ خطريست براي روابط عمومي ها تا  پول سازمان را براي برگزاري برنامه هاي ارتباطي براي گسترش ارتباطات سازماني هدر ندهند،چراكه خروجي آن اعتماد ورضايت نخواهد بود.

براي رسيدن به اعتماد سازماني وجلب اعتماد كاركنان  در گام اول توجه به حالات روحي وعاطفي واجتماعي آنان لازم است .وقتي كارمندي دليل دير آمدن خود را بيماري فرزند خود اعلام مي كند ومدير به اين موضوع اعتنايي ندارد،انتظار كاهش ضايات در كارخانه ويا نوآوري در سازمان را نداشته باشد. ازنوع نگاه مديران،نحوه سخن گفتن،وچگونگي اهميت دادن به نيروي انساني به خاطر انسان بودن نه كارمند بودن در نتيجه كار نمايان مي شود.

بر روابط عمومي هاست تا اهميت اين مساله را در سازمان خود بازيابي كنند تا پي به وضعيت اعتماد سازي انجام گرفته توسط مديريت نمره دهند.